Υλικά:

  •  1 φλυτζάνι καλαμποκέλαιο
  • 2 φλυτζάνια σιμιγδάλι χονδρό
  • 3 φλυτζάνια ζάχαρη
  • 4 φλυτζάνια νερό
  • 1 κουταλιά της σούπας φρέσκο βούτυρο (όχι μαργαρίνη) τη φλούδα από ένα πορτοκάλι και ένα λεμόνι το ξύσμα από ένα λεμόνι
  • 2 ξύλα κανέλας
  • μιά χούφτα ξηρούς καρπούς (ταιριάζουν αμύγδαλο και φουντούκι)
  • λίγες σουλτανίνες ή κράνμπερι, μουλιασμένα για 10 λεπτά

Σιγοβράζω σ’ ένα κατσαρολάκι το νερό με τη ζάχαρη, τα ξύλα κανέλλας και τη φλούδα από ένα ολόκληρο πορτοκάλι και ένα λεμόνι.

Ανακατεύω κάθε τόσο μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και να γίνει ένα ελαφρύ σιρόπι.

Αδειάζω το σιρόπι σε άλλη κατσαρόλα σουρώνοντάς το από τα αρωματικά και τις φλούδες και το έχω έτοιμο να το προσθέσω σε λίγο στο σιμιγδάλι.

Ζεσταίνω σε μια βαθιά κατσαρόλα το αραβοσιτέλαιο και το βούτυρο. Μόλις ζεσταθεί καλά ­ αλλά όχι κάψει­ προσθέτω το σιμιγδάλι και τους ξηρούς καρπούς.

Μαγειρεύω το σιμιγδάλι ανακατεύοντας συνέχεια. Προς το τέλος προσθέτω τα στραγγισμένα αποξηραμένα φρούτα.

Καταλαβαίνω οτι το σιμιγδάλι είναι έτοιμο γιατί σκουραίνει ελαφρά και οι κόκκοι του φουσκώνουν. (Όταν το ανακατεύω κάνει ένα απαλό ήχο «χχχχ» στονπάτο της κατσαρόλας, αυτό είναι ένδειξη οτι είναι στη σωστή θερμοκρασία.)

Και τώρα προσοχή!

Χαμηλώνω τη φωτιά.

Ρίχνω αποφασιστικά όλο μαζί το σιρόπι, αφήνω το μίγμα να ηρεμήσει από τον έντονο βρασμό και αρχίζω να ανακατεύω με ξύλινη κουτάλα… με μακρύ χέρι! (Με το που ενωθεί το σιρόπι με το σιμιγδάλι κοχλάζει απότομα και έντονα και πετιέται σαν λάβα ηφαιστείου! Γι’ αυτό προτείνω μακρυά μανίκια και απόσταση από την κατσαρόλα. Αν φοβάστε, απομακρύνετε τελείως την κατσαρόλα από την εστία μέχρι να ηρεμήσει, ανακατεύοντας πάντα.)

Χαμηλώνω τη φωτιά κι άλλο (στο ελάχιστο πλέον) και ανακατεύω μέχρι ο χαλβάς να γίνει ένα βαρύ μίγμα που ξεκολάει εύκολα από τον πάτο και τα πλαϊνά της κατσαρόλας και φέρνει αντίσταση στο χέρι.

Προσθέτω λίγο ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού (προαιρετικά).

Βάζω σε αντικολλητικά ατομικά φορμάκια ή μιά μικρή φόρμα του κέικ.

Αφήνω να κρυώσει τελείως και αναποδογυρίζω σε πιατέλα.

Πασπαλίζω με κανέλλα και επιπλέον ξηρούς καρπούς.*

*Μικρή λεπτομέρεια για ακόμα περισσότερο άρωμα: λίγη έξτρα ζάχαρη με εσπεριδοειδή (από το εργαστήριο της κ.Καίτης Ντιναπόγια Dinapoja.com) πασπαλισμένη στο τέλος, αφού κρυώσει τελείως ο χαλβάς. Αφαιρέστε λίγη ζάχαρη από τη δόση της συνταγής.

*Ο χαλβάς αυτός είναι αρκετά γλυκός. Τα ξινούτσικα κράνμπερις του δίνουν μια φρεσκάδα αλλά και λίγη επιπλέον μαρμελάδα από εσπεριδοειδή του ταιριάζει περίφημα, τόσο μέσα στο μίγμα όσο και δίπλα. Εμείς τον συνοδεύσαμε με την μαρμελάδα του Φιλάρετου Ψημμένου (από τον ξενώνα Αμανίτα στο Πήλειο) που ισορρόπησε όμορφα τη γλύκα του χαλβά.

Πηγή

loading...

Σας άρεσε το άρθρο;

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας ...